SATANSBRATEN
curator Sebastiaan Schlicher
tekeningen, schilderijen, werk op papier, keramiek, noise machines
20-06 t/m 23-07
en op afspraak t/m 20 augustus
vernissage zaterdag 20 juni vanaf 16:00 uur
Sebastiaan Schlicher (1975) woonde en werkte van 2006 tot 2013 in Berlijn. Vorig jaar ontstond bij hem het idee om een tentoonstelling te maken met kunstenaars die hij in zijn Berlijnse tijd leerde kennen, samen met nieuwe contacten in Berlijn en met Nederlandse kunstenaars die verwant zijn qua mentaliteit en onderwerp. De titel van de tentoonstelling Satansbraten verwijst naar de gelijknamige film van Rainer Werner Fassbinder uit 1976. Tegelijk heeft het de betekenis van addergebroed of enfant terrible, een geuzennaamvoor de kunstenaar die zich staand moet houden en zijn weg zoekt in de Grossstadt.
Sebastiaan Schlicher schreef zelf een tongue in cheeck statement bij de tentoonstelling:
“Satansbraten (naar de gelijknamige film van R.W. Fassbinder) verwijst naar het Gesunde(s) Volksempfinden over kunst en kunstenaars, en preludeert op het groeiende besef dat beeldende kunst die niets constructiefs te melden heeft maar beter kan worden afgeschaft”.
De Berlijnse kunstenaars hebben vaak een rauw randje maar ook humor zoals Jan Brokof (1977) (sinds 2008 verbonden aan Galerie Maurits van de Laar) die het onderwerp kannibalisme een actuele politieke lading geeft. Philip Grözinger (1972) roept in zijn schilderijen en keramische werk in uitbundige, fluorescerende kleuren een ogenschijnlijk vrolijke maar groteske wereld op waarin maatschappelijke vraagstukken worden aangesneden. Zijn vrolijke maar ook wat benauwd ogende keramische hot dog staat voor de onstilbare drang naar meer. Emily Hunt (1981) is een Australische kunstenaar die woont en werkt in Berlijn. Zij maakt barokke keramische beelden die zich verhouden tot esoterie en magie. Van haar hand zijn onder meer een psychiater en patiënt op een poppenhuis stoel en sofa die ze vond op de Flohmarkt.
Centraal in de galerie staat een grote kooi van Paul Geelen (1983) waarin twee opblaasbare slakken met elkaar paren, als een levende kern in de tentoonstelling. Verder zijn er verschillende kunstenaars die samenwerken: Corinne von Lebusa (1978) en Moritz Schleime (1978) maken gezamenlijke tekeningen van elegante meisjes in een rauwe omgeving. Michiel ten Bokum (1973) en Marjolijn de Wit (1979) schilderen combinaties van beeld en tekst, Jonas Olsson (1987) maakt gezamenlijke tekeningen met Oma Fanny Okwuchi een statushoudster uit de Bijlmer. Sebastiaan Schlicher laat tekeningen zien die heftig zijn volgetekend en presenteert drie nieuwe noise machines. Catherine Lorent (1977) die tekeningen maakt van barokke cartouches zal tijdens de opening een klein optreden geven met elektrische gitaar.
Aan Satansbraten nemen deel:
Michiel ten Bokum, Lutz Braun, Fritz Bornstück, Jan Brokof, Delphine Courtillot, Joost Elschot, Lotti van der Gaag, Paul Geelen, Diederik Gerlach, Andrew Gilbert, Philip Grözinger, Nathan Henderson, Nour-Eddine Jarram, Hans Hoekstra, Emily Hunt, Susanna Inglada, Corinne von Lebusa, Catherine Lorent, Bert Mebius. Jonas Ohlsson, Oma Fanny Okwuchi, Henny Overbeek, Chloe Piene, Ewoud van Rijn, Marjolijn Rothman, Moritz Schleime, Sebastiaan Schlicher, Kristina Schuldt, Witte Wartena, Marjolijn de Wit, Pio Sebastian Ziltz
