Jordan Herregraven, Stolen Harvest, 2025, linden wood, steel, textiles, horsehair, epoxy clay, dried flowers, ceramic, hay, 320 x 120 x 100 cm
Jordan Herregraven, Stolen Harvest, 2025, linden wood, steel, textiles, horsehair, epoxy clay, dried flowers, ceramic, hay, 320 x 120 x 100 cm

 

 

David Bade

Jordan Herregraven

 

sculpturen, schilderijen, etsen

 

11 januari t/m 22 februari 2026

 

David Bade (1970) heeft zich in zijn kunst altijd sterk sociaal geëngageerd. In 2006 startte hij met Tirzo Martha het Instituto Buena Bista in Curaçao waarin jongeren hun artistieke talenten kunnen ontwikkelen. Ook organiseerde hij meerdere kunstprojecten waaraan de lokale gemeenschap deelneemt. In zijn huidige project We OK werkt hij met zeven jonge kunstenaars samen met jongeren in Breda. De resultaten zijn vanaf 25 april 2026 te zien in een tentoonstelling in het Stedelijk Museum Breda. In zijn eigen werk snijdt David Bade actuele thema’s aan als discriminatie, sociale ongelijkheid en economische machtsstructuren, die hij vaak provocatief en absurdistisch verbeeldt. De humor in het werk maakt de beladen onderwerpen toegankelijk en biedt ruimte voor een positieve omgang met maatschappelijke vraagstukken.

In de galerie laat hij een aantal nieuwe sculpturen zien waarin beelden van heiligen worden omgevormd. Het mariabeeld in No Non gaf hij bijvoorbeeld een nieuw gezicht en een paar bokshandschoenen. Verder zijn er tekeningen en schilderijen te zien met vrolijke wolven, kippen en vogels in verzet tegen de bio-industrie. Een ander werk toont een alternatieve mis waarin de Moeder, de Dochter en het Heilige Dier worden geëerd. David Bade wil dat het aanstekelijke beelden zijn die passen in wat hij zijn gelukskunde noemt.

Jordan Herregraven (1990, Phoenix, Arizona, USA) brengt in zijn sculpturen een soort fabelwezens tot leven die zijn samengesteld uit natuurlijke en kunstmatige vormen. Het lijken artefacten uit een vergeten mythische wereld die tegelijk iets zeggen over het heden, over de kwetsbaarheid van het lichaam en de natuur.

Opvallend is Herregraven’s virtuoze en diverse materiaalgebruik. Zo snijdt hii uit hout een ruggengraat, symbool voor het vervoeren van energie, en een dierenkop met daarop een paraplu van textiel die bescherming biedt aan het wezen. Het hout is vaak verweerd of beschadigd waarmee hij verwijst naar de imperfectie en de fragiliteit van de natuur die moet worden hersteld en genezen. In zijn etsen smelten vleermuizen, vissen, hagedissen en slangen samen tot een bizar pictogram, als een raadsel uit het onderbewuste dat we moeten ontcijferen.

Door het lichamelijke en natuurlijke te verbinden met het mythische en onderbewuste appelleert Herregraven aan vragen over ons bestaan en onze relatie tot de bedreigde natuur, in een wereld die steeds sneller lijkt te veranderen.